Skorradalur: Een rustige rit langs het bosmeer van West-IJsland

De meeste automobilisten die de route door West-IJsland rijden, razen voorbij de afslag naar Skorradalur op weg naar een waterval. En dat is nu net de bedoeling. De Skorradalur-vallei, in Borgarfjörður, is de plek waar de lokale bevolking naartoe gaat als ze behoefte hebben aan een meer, bomen en even helemaal niemand anders om zich heen. Het ligt op ongeveer 20 minuten van de rivier de Hvítá en leent zich perfect voor een rustige ochtend in plaats van een snelle fotostop.

Wat Skorradalur nu eigenlijk is

De vallei is gevormd rondom Skorradalsvatn, een langgerekt lintmeer van zo’n 15 tot 16 kilometer lang, maar zelden meer dan een kilometer breed, met een maximale diepte van ongeveer 48 meter. Het oppervlak is zo’n 14,7 km². Wat de rit hier zo ongebruikelijk maakt voor IJsland, is de bebossing: de hellingen zijn bedekt met aangeplante en natuurlijk uitgezaaide berken en naaldbomen, het resultaat van een herbebossingsproject van de overheid dat tientallen jaren geleden begon. Er liggen geen dorpen aan de oever, alleen plukjes zomerhuisjes die verscholen liggen in het bos. Voor een land dat grotendeels open en boomloos is, voelt een uurtje in een echt bos echt heel anders aan.

De rit en de wandeling

Weg 508 (Skorradalsvegur) loopt langs de noordoever. De weg is eerst geasfalteerd en gaat over in een grindweg naarmate hij smaller wordt voorbij het bos, maar is in de zomer prima begaanbaar met een gewone auto. Doe rustig aan; er is geen enkele reden om te haasten, en het wegdek nodigt daar ook niet toe uit.

De ideale plek om te stoppen is Stálpastaðir, een bosgebied (Stálpastaðaskógur) dat al in 1951 werd overgedragen aan de IJslandse bosbouwdienst. De gemarkeerde hoofdroute is ongeveer 1,6 km lang, staat bekend als gemakkelijk met nauwelijks hoogteverschil, en de paden zijn breed en goed aangegeven. Reken op zo’n 30 tot 45 minuten wandelen inclusief fotostops, en let op de oude betonnen schuur bij het water, die door de lokale bevolking soms wordt gebruikt voor kleine kunst- en fototentoonstellingen. Langs de route staan her en der bankjes voor wie liever even zit dan wandelt.

Wanneer te gaan en wat neem je mee

Eind september is de absolute favoriet; dan verkleuren de berken en kleurt de hele vallei een paar weken lang goud en koper. De zomer is groener en drukker door het verkeer naar de zomerhuisjes in het weekend. In het meer zwemt trekzalm, en met de juiste vergunning kun je hier vissen, als dat je ding is. Neem een picknick mee, want er zijn langs de oever geen winkels of cafés waar je op kunt rekenen.

• Bereikbaarheid: ongeveer 20 minuten vanaf The Hvítá Inn via weg 50 naar weg 508.
• Benodigde tijd: een halve dag is ruim voldoende; twee tot drie uur als je alleen langs de oever rijdt en de wandeling bij Stálpastaðir maakt.
• Wat neem je mee: waterdichte schoenen, eten en drinken voor een picknick, een volle tank en een camera om de weerspiegelingen op een windstille dag vast te leggen.
• Beste periode: eind september voor de herfstkleuren; controleer buiten de zomer altijd de toestand van de grindwegen, want in de winter kan de weg slecht begaanbaar of gesloten zijn.

Overnachten

Verblijf in The Hvítá Inn, aan de oever van de rivier de Hvítá bij Hvítárbakki in de buurt van Borgarnes. Omdat Skorradalur op slechts 20 minuten afstand ligt, kun je langs de oever rijden in het lage, zachte licht van de vroege ochtend of de late namiddag, wanneer de drukte rond de zomerhuisjes is verdwenen. Zo ben je ruim voor het diner weer terug in de herberg. Boek rechtstreeks via Ourhotels.is voor het beste tarief.

Foto: Börkur Sigurbjörnsson via Wikimedia Commons, CC BY 2.0.